Klimplukken

Zoef! Zoef! Zoef! Één voor één vlogen de klimplukkers de fruitboom in. Jayna had eens gehoord van hun vader dat deze bomen meer dan 400 jaar oud en wel 40 meter hoog zijn. Het was van groot belang dus, dat de klimplukkers goed gezekerd omhoog zouden klimmen, zodat ze niet naar beneden zouden vallen tijden het oogsten.

Sinds de bomen te hoog waren gegroeid om vanaf de grond of met een ladder de vruchten van te plukken, begonnen de Terranascia met het aanbrengen van een kliminfrastructuur in en tussen de hoge bomen. Hoe hoger de boom, of eigenlijk hoe ouder wanneer je verschillende boomsoorten met elkaar zou vergelijken, hoe meer ziel die heeft, hoe beter die tegen extreme weersomstandigheden is opgewassen en hoe meer vruchten die geeft.

Naast taal-, reken en tekenlessen kregen alle kinderen al vanaf jonge leeftijd klimlessen en deden het examen en de lessen indien nodig net zo vaak over tot ze het niveau 1 examen behaald hadden. Fruitbomen waren er overal ter wereld en een goede klimvaardigheid was alles wat je nodig had om waar dan ook op Artica te overleven. Ook wilden de mensen voorkomen dat er een kleine groep, een soort elite, zou ontstaan die de macht zou hebben over de fruitpluk.

Jayna was dol op klimmen. Hen had niet alleen in één keer het verplichte eerste examen behaald, maar deed daarna nog drie extensievere klimmodules en examens. Al voor hun eerste lessen klom hen overal op en in.

Terwijl Jayna en de andere twee klimplukkers de lucht in gingen, bespraken ze het plan. "Laten we het werk in drieën delen. Twee van ons nemen ieder een helft, de linker of de rechter, met alleen de lassevruchten en de derde de middensectie met zowel de lassevruchten van de boom als de kiwi's die rond de stam groeien." Stelde Tapa, de meest ervaren klimplukker van het trio, voor. Hoewel het werken aan de buitenkanten op de linker- of rechterhelft enigzins gevaarlijk kon zijn, omdat de takken daar dunner zijn en dus sneller breken, werd de centrumpositie als uitdagender gezien, omdat je met twee manden op het lichaam moest werken wat je wendbaarheid verminderde. "Doe mij het midden maar Tapa!" Riep Jayna. "Goed Jayna, dan neem ik de linkerhelft. Hanu, ben jij oké met de rechterkant?" "Tuurlijk." Antwoordde Hanu, de zeer gepassioneerde derde klimplukker van het trio. Hij kwam aan op het eerste zekeringspunt en haakte zijn karabijn er aan vast. Met een glinster in zijn ogen sprak hij de andere twee nog even toe: "Morgen is het wekelijkse vruchtfeest weer, dus laten we zorgen dat het feest extra lang door zal moeten gaan om al het fruit dat wij plukken op te kunnen eten. Plus, Jayna, jouw moeder wil ik echt niet missen als ze weer gaat moppentappen en dan zelf helemaal stuk gaat om haar eigen grappen als ze een paar lassevruchten te veel op heeft!" "Hahahaha, dat verveeld inderdaad nooit Hanu", antwoordde Jayna.

Na een uur of twee te hebben geplukt, waren hun oogstmanden tot de nok toe gevuld en keerden ze terug naar Diveri. Terwijl ze het stadje binnen wandelden, kwamen de kinderen op ze afgerend en pakten gretig een paar vruchten. "Volgens mij kunnen we morgen nog een uurtje", zei Hanu met een glimlach.