Oogstfeest

Jayna, Hanu en Tapa liepen terug het stadje Diveri in, nadat ze deze ochtend nog een uurtje hadden geklimplukt. Vandaag was het oogstfeest en ze wilden zeker weten dat er genoeg te eten zou zijn. Ze brachten de halfgevulde fruitmanden naar het verdeelhuis. Dit gebouw was de locatie waar iedereen hun overschotten kwijt kon, zodat die gedistribueerd konden worden naar mensen met tekorten. Dit konden overschotten van geoogste vruchten of eetbare planten, thuis bereidde maaltijden, materialen om te bouwen of om stoffen te maken, zelfgemaakte kleren, zelfgemaakte technologische snufjes, eigenlijk echt van alles wel iets van wat er in de gemeenschap aan goederen rondging. De mensen hadden zo allemaal hun eigen expertises en meestal maakten ze meer dan ze zelf nodig hadden. Dat was hoe de Diveri maatschappij al meer dan 300 jaar goed functioneerde.

Vandaag werden de overschotten aangesproken voor de viering van het oogstfeest. Er werden grote doeken gespannen tussen de huizen, de straten werden versierd met slingers gemaakt van bloemen en planten en sfeerverlichting om tot diep in de avond door te kunnen gaan. Buren kwamen overdag samen om de lekkerste maaltijden te bereiden. Ieder huis of iedere paar huizen zette een grote hoeveelheid eten in kleine porties verdeeld op een tafel voor hun huis. Heerlijke soepjes, avocado salades, courgette salades, burgers, wraps, broodjes, lasagnes, curry's. Allemaal plantaardig en ongekookt bereidt. Aan het einde van de middag was iederen klaar met koken en versieren en kon het feest beeginnen.

Er was een prachtige herfstachtige zonsondergang met roze en oranje gloeden. Jayna liep naar het voedselstandje van hun jeugdvriendin Thera en vulde hun bord bij met één van haar maaltijden. "Oeeeh, een lasagne, dat heb ik lang niet gegeten." Zei Jayna en ze nam een hapje. "Echt mega lekker dit!" Thera lachtte even omdat Jayna met haar mond vol sprak en glunderde van het compliment. "Ja hè!? Deze is gemaakt met de bladeren van de lasseboom." Legde ze uit. "Ertussen zitten verschillende soorten pesto, guacamole, kikkererwtenpasta en wat noten en zaden voor de 'bite'."

Toen Jayna bij de straat van haar moeder aankwam, kon ze al van veraf horen hoe laat het was. Een luid gebulder was al twee straten terug hoorbaar op de karakteristieke warme toon van hun moeder's lach. Kirta, hun moeder, had op tafel 5 grote pannen neergezet met verschillende smaken fruitpunch: lasse-kiwi, granaatappel, aardbei-bessen, citrus-akibessen en appel-kweepeer. Midden op straat voor haar huis was een grote menigte verzameld en ze waren uitbundig aan het dansen, zingen en lachen. Kirta stond aan de zijkant van de menigte en had twee van haar buren aan haar lippen hangen terwijl ze bezig was met weer een van haar legendarische oogstfeest moppentapsessies. Het waren Hanu en zijn zusje Dalia. Jayna pakte wat lasse-kiwi punch en sloot zich aan bij het groepje.

"Kirta, hou op! Ik plas bijna in mijn broeg!" Kon Dalia nog net uitbrengen met het beetje lucht wat ze had om te praten. "Och meid, neem nog wat punch, dan ruikt je broek straks lekker naar fruit als je er in moet plassen. Whahahaha." Kirta schaterde het uit. Ze was al zo hard aan het lachen dat ze bijna geen adem meer had en met moeite op dezelfde plek kon blijven staan. Allevier lagen ze dubbel van het lachen en de rest van de menigte leek duidelijk ook joliger dan normaal.

"Mam, wat heb je in die punch gedaan? Rot fruit?" Vroeg Jayna grappend. "Het is maar hoe je het bekijkt lieve schat. Rot is zo rot nog niet. Hahahaha!" O nee, had haar moeder nu echt rottend fruit in de punch gedaan? Dat zou betekenen, dat ze waarschijnlijk allemaal een beetje aangeschoten waren. Jayna vroeg zich nu af of dit altijd al haar geheime ingrediënt was geweest. De volgende keer zou hen voor de zekerheid maar hun eigen punch meenemen.